1. Inleiding
Het is bekend dat kinderen op de Molukken en in het begin van de jaren '50 ook in Nederland, vaak op jonge leeftijd, door hun ouders worden weggegeven. Een sociaal-maatschappelijk verschijnsel, dat al generatieslang bekend en 'normaal' was op de Molukken. Deze kinderen worden weggegeven aan andere ouders binnen diezelfde gemeenschap die dan voor hen zorgen. De kinderen komen dan vaak terecht in gezinnen van kinderloze echtparen, clangenoten, familie en grootouders. De gevolgen, van het weggegeven worden en zijn, kunnen voor deze kinderen soms "pijnlijk" zijn.
Sommige volwassenen, die destijds als kind weggegeven zijn, worstelen tot op de dag van vandaag met hun persoonlijke geschiedenis. Bovendien heeft het voor velen van hun invloed op hun persoonlijke ontwikkeling. Het aangaan van relaties en of de band met hun biologische broers en zusters en andere familieleden kunnen soms problematisch zijn. Loyaliteits en identiteitsconflicten, verlatingstangst en als gevolg daarvan moeite hebben om zich te binden zijn thema's waar men voor zichzelf tot op de dag van vandaag geen of nauwelijks een passend antwoord heeft gevonden. Het is bekend, dat verschillende weggegeven kinderen getuige of zelf slachtoffer zijn (geweest) van huiselijk- en seksueel geweld.
Initiatief & Organisatie
Pede Saija, ervaringsdeskundige en professional, heeft het initiatief genomen voor het project "Weggegeven kinderen binnen de Molukse gemeenschap in Nederland ". Hij heeft Stichting Muhabbat benaderd. Muhabbat is thans een empowerment en coachings- organisatie. Muhabbat geeft ook adviezen op het terrein van interculturalisatie aan maatschappelijke organisaties en instellingen in de zorg en in het onderwijs. De huidige voorzitter van de Raad van bestuur is dr. Elias Rinsampessy, sociaal- en cultureel antropoloog. Pede Saija heeft hem gevraagd om samen met hem dit project te initiëren en te ontwikkelen. Het team van dit project is uitgebreid met drs. Francy Leatemia-Tomatala, sociologe en onder andere actief op het gebied van vrouwenemancipatie.
Verloop & Resultaat
Door middel van een klein bedrag aan crowdfunding is het team met het project in 2017 gestart en heeft zij in 2017 en 2018 vijf bijeenkomsten georganiseerd. De deelnemers en deelneemsters kwamen uit de provincies Gelderland, Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland. Het aantal deelnemers bestond uit 7 vrouwen en 2 mannen. Het projectteam heeft de bijeenkomsten gezamenlijk begeleid. Inmiddels heeft de KRO/NCRV aandacht besteed aan dit thema met de titel 'Uit liefde afgestaan'. Het project 'Weggegeven Molukse kinderen' zal in 2023 worden afgerond. U kunt het resultaat van dit project en de ervaringen van 'Weggegeven Molukse kinderen' vinden in het boek 'Echte Molukkers slurpen papeda' Cultuur, Identiteit, Verandering deel 2, onder het hoofdstuk 'Akan masih sakit' over traumatische ervaringen en verwerking onder Molukkers in Nederland.
2. Doel
Het doel van dit project is vooral bedoeld om Molukse volwassenen, die als kind zijn weggegeven, ruimte te bieden om hun eigen taboe te doorbreken met betrekking tot dit hoofdstuk van hun leven, hen te ondersteunen en hen 'op verhaal te laten komen'.
Op deze manier kunnen deze volwassenen hun persoonlijke en soms ook pijnlijke geschiedenis, delen met andere Molukse lotgenoten. Het betreft Molukse mannen en vrouwen in de leeftijd van 50 tot 70 jaar, al dan niet woonachtig in Molukse wijken, zoals bijvoorbeeld Culemborg en Tiel. Daarnaast zal ook aandacht besteed worden aan de doelgroep van volwassenen en families, die op de een of andere manier te maken hebben of hebben gehad met het thema van "weggegeven kinderen".
Dit vraagt echter nog een nadere verkenning van het onderwerp, omdat in de dynamiek van de maatschappelijke ontwikkelingen er nieuwe vormen en situaties van "weggegeven kinderen" zich voordoen. Tenslotte zal dit vraagstuk onder de aandacht worden gebracht van de algemene reguliere 'Nederlandse' hulpverleningsinstellingen (denk aan bijvoorbeeld organisaties als Buurtzorg, Sociale Wijkteams en de GGZ w.o. Pro Persona en/of Indigo), zodat gewerkt kan worden aan preventie, de toegankelijkheid, de integratie en inbedding van de hulpverlening aan cliënten met een Molukse achtergrond in de multiculturele samenleving.